सायद पागल हुॅदैछु म

सायद पागल हुॅदैछु म

आजकल

हरेक मध्यरातको सन्नाटामा

मेरो कानमा आई फुसफुसाउँछौ तिमी

नतिम्रो न मेरो कसैको हुन नसकेको हाम्रो कथा

म उठ्छु,वरिपरी खोज्छु तिमीलाई

तर त्यही सन्नाटा बाहेक भेट्दिन

सायद पागल हुॅदैछु म।

आजकल

लोडसेडिङ मुक्त मेरो मनका बत्तीहरु

तिम्रो प्रवेशसाथ झ्यापझुप बन्द हुन्छन

खोसेर लैजान्छौ तिमीले प्रकाश

अनि आत्तिन थाल्छु म

चिच्याउन थाल्छ मेरो मन

सायद पागल हुॅदैछु म।

आजकल

अरुनै कसैलाई खोजिरहेका तिम्रा आँखाभित्र

खै किन हो म आफ्नो तस्बिर खोज्छु

अनि आफ्नै ऑखाभित्र खोज्छु

आफ्नै अस्तित्व

तर न तिम्रा न मेरा कुनै आॅखामा पनि पाउँदिन म तस्बिर आफ्नो

बरु देख्छु त्यो पर मोक्षघाटको चितामाथी आफैँलाई

सायद पागल हुॅदैछु म।

देवकोटाले ढुङ्गालाई फुल देख्थे रे

पागल ठहरिए उनि

मैले पनि त तिमीभित्रको ढुङ्गालाई फुलरुपी मन देखेॅ

जुन कथामा मेरो नामोनिशान पनि थिएन

त्यही कथा,आफ्नो जिवन देखेॅ

त्यसैले त मलाई लाग्दैछ

सायद पागल हुॅदैछु म।